CESUR BÖĞÜRTLEN ...

Ohoo,oydu buydu derken yine epey zaman olmuş yazmayalı,ama yazmadığım demek, blog dünyasından ayrı kaldım demek anlamına gelmiyor. Genelde sizleri okudum,bazen yorumlar bile bıraktım, hepten kopmadım yane. Zaten sanırım kopamıyorumda, bir elim hep burada,zaman oluyorsa yazıyor,olmuyorsa sadece okuyor ve yorum bırakıyorum. Aslında geçenlerde oturdum bilgisayar başına, sayfamıda açtım, o bana baktı ben ona ve bir şey yazamadan kapattım. Aslında sadece başlamak benim için önemli olan sonra gerisi çorap söküğü gibi geliyor şu an olduğu gibi.
Bir bayram daha yaklaşıyor, eşimin bayram üstü işleri çok yoğun olduğu için geçen Cumartesi onunla Bayram sabahı görüşmek üzere vedalaştık. Hayır , şehir dışında değil kendisi, Bursa da ama hem bedenen, hem kafaca çok yoruluyor bayram üstü ve genelde asabiyeti katlanıyor. Bulaşmaya gelmez diyerek ev içinde bir arada olduğumuz zamanlarda bile, Tolga ve ben ayrı o ayrı takılıyor evde :) Yalnız 3 günlüğüne çıktı şehir dışına Pazartesi günü ve Tolgi ile yalnız takılıyoruz evde. Eskiden bende bir uykusuzluk durumu mevcut olduğundan Tolgi yi uyuttuktan sonra kalkar, internette takılır, genelde bloğuma yazar ve sabaha karşı 3-4 gibi yatar uyurdum. Yada ev temizliği işlerimi yapardım. Ama şimdi , Tolgi ile yatağa girdiğimiz an ondan önce ben uyuyorum, saat max. 12 ye kadar dayanabiliyorum, böyle olduğu halde yinede sabah sürünerek kalkıyorum. Yani ne iş ne güç ne internet hiç bişey kalmadı bende. Monoton sıradan bir hayattır gidiyor, bana kalan tek hafta sonları ise ev içindeki genel ihtiyaçları yapıyorum. Aslında böylesi bir yaşam beni dahada yoruyor , çünkü bu sefer yapacağım işler kafamda hep dönüp dolaşıyor, yapıp kurtulsam daha iyi. Böyle şeyleri kafaya takmayacağım deyip duruyorum, ama yinede olmuyor işte. Geçenlerde bir üzücü haber daha aldım, insan büyüdükçe olaylardan dahada etkileniyor. İş yerinde yan komşumuzun eşi (kendisini tanıyorum, eşinin yanına geldiğinde illaki yanıma uğrar saatlerce muhabbet ederdik.) göğüs kanseri teşhisi konmuş ve kemoterapiye başlamış. Her ne kadar ateş düştüğü yeri yaksada yinede aşırı üzüldüm, bir gece rüyamda tamamen onunla uğraştım. 2 çocuğu var, biri daha yeni ilkokula başladı, Allahım evlatlarına bağışlar işallah kendisini. Ne sinsi, ne nemrut bir hastalık şu, Allahım evlerden uzak olsun, Allah hastalara şifa versin inşallah..
Geçen Cumartesi diyetisyende tartıldığım kilo 78 idi, yani ağır ağırda olsa başladığımdan beri 5 kilo verdim ve artık dışarıdan biriside bunu farkedebiliyor. Diyetisyen kontrolünden çıkınca Tolgi ile beraber ablama gittik. Annem,ananem,halam ve Dududa geldi. Akşamdan sağolsun Ozi bizi salmadı, kocalarıda çağırıp orada yemek yedik, gayet güzel bir gündü. Gece Tolgi ağlaya ağlaya izni koparıp koçunda kaldı. Tolgi, ablama yani teyzesine " KOÇUM" diye hitap ediyor. Ozi Tolgiyi küçükken hep koçum benim diye sevdi ve şimdi kendi adı Koç kaldı :)Hatta güzel anılarda çıktı ortaya . Mesela ;
Zeyno anasınıfıda gittiği sene babası iş için Fransaya gidince annem onlarda kaldı o süre içinde. Annemin Tolgiye baktığı hafta bende ablamlarda kaldım. Zeynep anaokulunda öğretmenine ;
- Bize kardeşim ( Tolgaya öyle diyor) geldi kalmaya demiş.
Zeynebin kardeşi olmadığını bilen öğretmeni ;
- Hımm öylemi, peki senin kardeşim annene ne diye hitap ediyor. demiş
Zeynep de ;
- Kardeşim anneme Koçum diyor deyince öğretmen bir ana afallamış :) Sonra toparlayıp peki sen kardeşinin annesine ne diyorsun demiş.
Zeynep ; Teyze diyorum deyince öğretmen işi toparlamış :)
Neyse Cumartesi gecesi Tolgiyi teyzesinde ve çok sevdiği abasında bırakıp eve geldik. Hani bazıları vardır, özellikle karı koca başbaşa geçirmek için çocuklarını bırakırlar büyüklerine ya hatta tatile bile başbaşa çıkıp, eşimle başbaşa bir tatil yaptık derler. Asla kınamıyorum, hatta bazen belkide özeniyorum onlara ama bu iş hiç bize göre değil.Tolgi ile taş çatlasın 7 yıldır 6-7 gece ayrı kalmışızdır, oda bir tanesi babamın vefat ettiği gece idi ve mecburen babannesinde kaldı ki onda bile babası yattı yanında. Öylede alıştığımız için herhalde koca gece Tolgi yi konuştuk, arada odasına bile daldığım oldu üstünü örtmek için. Allah kimseyi evladından ayırmasın. Bu aralar bide hiç ayrı kalmak istemiyorum geceleri oğlumdan. Deprem olacak deyip duruyorlarya , Allah korusun diyorum ve ne olacaksa yanımda olsun diye düşünüyorum. Off konuyu yine nerelere getirdim. Pazar sabahı erkenden Memolide işe gidince bende bir uyumuşum 1 de kalktım. Canım kahvaltı istemedi, yapmadım. Baktım hava karanlık, içimede bir miskinlik çöktü yine yatağa girdim uyurum diye ama oda olmadı.Saat 2 ye kadar debelendim, tamamen miskinlik yapma lüksümü kaybetmiş birisi olarak kalktım ve beni mutfak paklar diyerek yemek yapmaya girişti. Saat 4 gibi Tolgiş bey geldi babası ilede evimin neşesi geri geldi. Çok mutlu bir gece geçirmiş beyefendi, yatırdım yere bende onu her yerini sıka sıka öptüm, bebek gibi :) Aslında bebek gibi davranan biziz çocuğa sonra büyüdün artık diyerek ona kızıyoruz :) Teyzesine (koçuna) diyormuşki ; Anneme söyleyin, derslerimi buraya getirsin bu gecede sizde kalayım :) Tolga eve geldikten sonra rutin işlerimize döndük, yemek ye, banyo yap, otur derslere. Ders yaparken bir şeylerde atıştıran Tolgiş birden dişim diyerek bağırdı. Sanırım dişine bir şey kaçtı, iyikide kaçmış , ona yarın dişçiye gidelimde dolgu yapsın ona dedim. Okulun ilk açıldığı gün kendi dolgum için dişçiye gittiğimde, dişçi ablam oğlanında dişlerine bakmıştı, hatta yazımda bahsetmiştim ve acil olmasada yapılması gereken 3-4 dolgu var demişti. Pazar gecesi Tolgiş mırın kırın yapınca ona dolgunun nasıl yapıldığını, nasıl birşey olduğunu resim çizerek anlattım ve oda gitmeyi kabul etti.
Pazartesi günü dişçimizden randevu alıp akşam okul çıkışında gittik. İyiki bir gece önce dişi acımışta gitmişiz, öyle hızlı gelişmişki çürük neredeyse dişi kurtaramıyacakmış. Dişçi ablamızda, Tolgişe neler yapacağını, acı duymayacağını ama rahatsız olursa elini kaldırmasını ve hemen onunda temizleme işlemini (oyma işlemini) bırakacağını söyledi. Maşallah böğürtlenin hiç sesi çıkmadan sadece arada bacak atarak :) dişçinin işini kolaylaştırdı. Dişçide , şehir dışında yaşadıkları için göremediği ama burnunda tüten torununa benzetince benim oğluşu, oohh aralarında müthiş dostluk başladı oğlumla. Şimdi geçici dolgusunu koydu, Cuma gecesi tekrar gidicez ve bir dolgu daha yapacak, sonra acil olan bir dolgumuz daha kalacak ağzımızda. Çok şükür ilk dolgudada bir sorun falan çıkmayınca şimdi tamam Cuma gecesi geliriz yine dedi oğluşumda. İlk gece Tolgadan çok ben panik olunca resmini falan çekemedim kuzumun, ama Cuma gecesi çekerim işallah. Tabi eve gidince yedi kat sülalemize telefon açıp, Tolganın dişine dolgu yaptırdık ve çok cesur davrandı hiç bağırmadı diyerek havamızı bastık. Fatura gelince bakalım bizim havamızı kimler söndürecek :)