:((

Dün Biyonik in sayfasını okurken haberi aldım,moralim bozuldu,aklım hep aynı yerde. Tanımıyorum kendisini,hatta bloğunu ilk defa gördüm gibi, belki bir yemek,yada bir pasta v.b. tarifler ararken karşılaşmışımdır, ama tanımasamda,beni çok etkiledi onun gidişi. Sevgili Esra ya,Allahtan rahmet , tüm yakınları ve sevenlerinede Allah sabır versin diyorum. Sayfasına tıkladığımda içimden birşeylerin akıp gittiğini hissettim. Kek tarifi vermiş kendisi,rahatsızlığından bahsetmiş ve bir süre burada olamazsam demiş, aslında herkese veda etmiş bilmeden :(
Nasıl birşey şu hayat, nasıl yaşıyoruz yarınımızın garantisi yokken, bir kaç gün önceden sayfana bir şeyler yazıyorsun ve son yazın orada sonsuza kadar kalıyor dokunulamadan.
Aklıma ölüm geldiğinde tek korkum oğlum oluyor, bana oğlumun her dokunuşunda , her anne deyişinde içim eriyor bu korku varsa aklımda. Kim bakar ona benim gibi, kim sabrının sınırı aslında taşmış olsada yinede şevkatle yaklaşmaya çalışır... Off off insan düşündükçe sonunu bulamıyor bu düşüncenin ve daha derinlere dalıyor.