OKULA BAŞLADIK

Evett biz bugün okulumuza başladık. Okula başlayan tüm kuzulara ve okulları açılacak tüm abla ve abilerimize öğrenim hayatlarında başarılar diliyorum.

Aslında az önce kayıt işlemlerimizi anlatmıştım ama elim nereye takıldı bilmiyorum tüm yazı silindi :( Neyse kısaca bahsedeyim. Kayıt işimiz Perşembe günü stresli ve yorucu bir şekilde bitti çok şükür. Hep bahsediyordumya çevremizde 2 okul var , birisini ben çok istiyorum ama sokak ayırdığı için bizi o okula almıyorlar, diğerinide ben pek beğenmiyorum ama semt olarak o okula düşüyoruz diye. Çok şükürki içim rahat hep dua ederken şu okul olsun bu olsun diye değil, oğlum hakkında hayırlısı olsun diye dua ettim ve öyle çok sınırlarımızı zorlamadım. Ama aslen bizim ikametimize giren okula 2 kez kayıt olmaya gittiğimiz halde, ilkinde Tolga olmadığı, ikincisinde daha kayıt saati başlamadığı için 2 kez kapıdan döndük. Sonra bir tesadüf ile oğlumun şansı diğer okuldan (benim istediğim) açıldı ve oraya yazdırdık. Allah hayırlısı ile okumasını nasip etsin işallah.

Bugün saat sabah 9:30 da kıyafetlerimizle birlikte okulumuzun bahçesinde mini mini birler olarak toplandık. Ee biz biraz sülalece gittik tabi her zamanki gibi :) Anane,teyze,amca, ve Zeynep ablamız . Sağolsunlar hepsi sabah sabah uykularından kalkıp geldiler yanımıza. Az sonra çocuklara tek tek kura çektirip hangi sınıfta olduklarını belirlettiler.Kura çeken çucuğu ve velisini bahçede bir kenarda beklettiler,kura sonunda öğretmenler gelip öğrencilerini alıp sınıflara çıkacaksınız dediler. Bu arada daha önce bahsettiğim aynı apartmanda oturduğumuz Tolganın arkadaşıda aynı okulda ama çok şükürki aynı sınıfta değiller :) Çünkü bugün o kuralar çekilirken bunlar bir azıttılar bahçede ve tabiki kabak her zamanki gibi Tolgaya patladı. Sanki mübarekler kırk yıldır okula gidiyorlar. İnsanda bir çekinme bir gariplik duygusu olur dimi. Bizim zamanımızda ne ağlayanlar vardı. Şimdikilerin hepsi maşallah sanki 40 yıllık okullular gibi gayet sakindiler.

Neyse efendim bizim azıtık Tolga ve kankası sürekli bir koşturmaca içindeler,bende sürekli Tolgaa koşma , kaybolma diye etrafta bağıran deli bir tip. En sonunda annem ve Ozi bana bağırdılar: Aynı Olips reklamlarındaki Erolllll diyen kadına benzedin diye :) Bende tam, ben boşuna bağırmam malımı bilirim derken merdivenlerin başında Tolgayı gördüm ki burnunu tutmuş ağlıyordu. Ben yaklaşırken etraftaki veliler , offf çok fena çarptı dediler ki o arada Tolga elini burnundan bir çekti , burnunun üstü mosmor. Beynimden vuruldum sanki o an. Hemen kantine girdik bir parça buz aldık, burnuna tuttuk, o arada Ozicim eczaneye koşup Lasonil tarzı ilaç almış onu sürdük . Tabi dakikaya kalmadan şişlik 2 kaşının arasına kadar çıktı. O anda ilk aklıma gelen kırık falan oldu , kremi sürdüm hep elimle baktım sesi çıkmıyor. Bizde sınıfa çıktık. Sınıfta öğrenciler tek tek tanıttılar kendilerini. Bizimkine öğretmeni önce geçmiş olsun dedi, ilk okul günü nazarın olmuş senin dedi. Tolga kendini tanıtırken , adını söyledi önce, sonra benim 2 adım var ama ailem bana Tolga diyor dedi, 2 sene anaokuluna gittim ve diplomam var dedi :)

Neyse çocukların kendini tanıtma işi bitince bende Oziye öğretmen kendini tanıtmadı dedim. Tolga bunu duymuş ve öğretmenim diye koşarak yanına gitti. Öğretmenine ;

- Biz tek tek kendimizi size tanıttık, sizde bize kendinizi tanıtırmısınız dedi :)

Öğretmenide ;

- Çok aferdesin haklısın dedi ve kendisini tanıttı.

Öğretmenimiz 40-45 yaşlarında çıtı pıtı , sakince bir bayan. E bizde ilk günden şiş bir burunla kendimizi tanıttık öğretmene.

Sonra sınıfta kitapları dağıttılar, bu arada ben huzursuzlanmaya başladım. Çünkü burnunu çarparken görmedim ve ya dedim kafayada darbe aldı ise evham yapmaya başladım ve hemen öğretmenden izin isteyip çıktık sınıftan. İlk günden ilk iznimizi aldık bile. Yarında Bursanın Kurtuş günü vesilesi ile okullarımız tatil...

Biz kendimizi doğru Çocuk Hastanesine attık. Ben yukarıdaki poliklinikten sıra numarası almak için yarım saate kadar bekleyince bastım yaygarayı. Neymiş efendim sistemleri yenileniyormuş. Efendim o zaman ben size dedimki işim acil oğlum düştü , kafasını çarpmış olabilir nereye gideyim. Neden beni acile yönlendirmediniz diye bağrındım. Bize beyaz kapılı odadan numara verdilerki beyaz kapı bu salakların kırk saatte numara veremediklerinden öğle tatiline girmiş. Bende tuttum Tolgayı elinden doğru kendi doktoruna. Kendi doktoruda İstanbulda seminerdeymiş ama orada görev yapan diğer beş doktordan biri geldi. Önce yarayı şöyle bir sildi, ben Allah korusun kafasına darbe almasından korkuyorum deyince kadın, bakın düşündüğünüz şeyin ilk belirtisi kusmadır dedi. Burundan darbe almış zaten o darbenin şişliği iki kaş arasına yayılmış. Eğer isterseniz bir kulak buruncuya götürün belki bir dikiş atar dedi. Ben dikişinde falan değilim asla da attırmam. Kanamadı bile, sanki bir böyle çizik olmuş gibi ve 1 mm bile değil. Kafa darbesi içinde 24 saat gözlemleyin, fazla yedirmeyin (fazla yiyip kusma yaparsa bizi korkutabilir) genel görünümüne bakın dedi. Neyse çok şükür bu saate kadar iyiyiz, bayağı neşeliydik, ama çocuğun şekli şemali değişti ya. Doktordan çıkınca oraya yakın oturan bir ahbabımız var, annem ve Ozi oraya girmişlerdi, bende gittim. Tolgayı doktora götürdü falan deyince annem, bu insanlarda merak etmiş. Biz kapıdan girince bana bi kızdılar , sen bunun içinmi bu kadar üzdün kendini, doktorlara gittin, sen nasıl büyüdüğünü unuttun heral diye :) Harbiden biraz düşünüyorumda biz azıcık Allaha emanet büyüdük gibi geliyor. Ben bir kere salıncaktan düşmüştüm, ve kafam delinmişti ama hiç doktora gittiğimi hatırlamıyorum. Ama bana gülmiyceklerini bilsem şu an Tolgayı alıp doktorunun görev yaptığı merkezde uyutmak isterim :)

Şu an uyuyor kuzum, bende 10 dakikada bir kontrole gidiyorum. Şimdi gittiğimde iki koluna kaldırmış yukarı doğru mışıl mışıl uyuyor. Çocuğuma benimmi nazarım değdi acaba çok beğendim onu okul kıyafetleri ile hep öptüm, her defasında maşallah dedim ama,annenin nazarı çok değermiş derler .

Allahım tüm kuzuları kazalardan belalardan korusun, Tolga bir düştü ağladı, benim bütün gündür içim acıyor ve ağlıyor yüzüne bakınca ,kimbilir canı nasıl yanmıştır diye. Allah beterinden korusun inşallah, bütün ana baba kuzuları Allaha emanet olsunlar...

NOT : Resimde kafasının azıcık ucu gözüken Tolgiş 3 yaşında iken Hayvanat bahçesinde kuzucukları besliyor....