MEKTUP

Sıradan geçen bir haftanın sonuna geldik yine. Gerçi yarında bana iş var ama yarım gün nede olsa,gelip geçiyor. Sıradan diyorum hafta için ama olsun sıradan olsun,şikayetçi değilim, sağlıklı olalımda. Gerçi oğluşun yine biraz öksürüğü var, yok valla bu sefer ben dondurma yedirmedim :) Bol bol yağmur yağdı bu hafta, geçen yazımda bahsettiğim üzere eşimle kırgındıkya birbirimize , Salı gecesi barıştık :) Salı günü akşamüstü boşalan yağmur tam benim iş çıkış saatlerime geldi, işden yola çıktığımda bayağı bir durulmuştu yağmur, kendimi hemen dolmuşa attım. Yolda tabi iki-üç tane kaza gördüm,neyseki hafif kazalardı. Her yağmur günü illaki görürüz böyle şeyler , diye düşünürken bizim önümüzde oldu bir kaza, aslında kaza kelimesi çok ağır olur, hafif çapta çarpışma diyelim. Ama tutanak için falan polis beklemeye başlayınca bunlar biz arkada esir kaldık. Bu arada kocacım başladı aramaya beni, nerdesin, yağmur boşalacak birazdan,ıslanma işte, ben seni indiğin yerde bekliyeyim, Tolgada yanımda okuldan aldım gibi gibi. Uzun bir süre dolmuşun içinde bekledikten sonra şoför daracık yerlerden öyle böyle geçerek tarafiğe çıktı ama o arada bir yağmur boşaldıki anlatamam. Tam ineceğim durakta yine konuştuk Mehmet le , oda oralarda imiş ve sadece caddeyi geç geldim bekle dedi. Dedi ama ben caddeyi geçtiğimde onu uzaktan gördümki o trafikte benim yanıma ulaşana kadar ben sırılsıklam oldum. Ama galiba hiç böyle ıslanmamıştım, duştan çıkmış gibiydim. Tolga arabaya binince tuhaf tuhaf bakmaya ve yanımdan uzaklaşmaya başladı :) Bide eve kadar nasıl yürürdüm,ne halde eve gelirdim bilmiyorum. Neyse yapılan bu jeste karşılık bende artık surat asmadım.
Her sene yaz gelip yazlık sezonunu açtığımızda, motoru olmayan kayığımıza motor almaya kalkışırız ama toparlanıp bir türlü alamayız. Her sene beylerin eli su toplar balığa çıkarken kürek çekmekten. Geçen yaz sonu kesin karar verdik, 6 haneyiz, her aile Haziran başı anneme 500 YTL para verecek ve motor alacağız diye. Pilavdan dönenin kaşığı kırılsın misali dedik ve İstanbul dan eniştem motoru aldı, Pazartesi Mehmet getirecek, kırmızı kurdela bağlayıp :) Eee kaç senelik fikir yani ve kaç kişinin katkısı var. Neyse, motor alındıktan sonra başladık gülüşmeye, motoru nereye bağlıycaz diye :) Kayık var iyi güzelde eski, motor güçlü, hızlı giderken bir dalga gelse kayık ikiye ayrılacak :) Bırak motorda yeni , üstelik kaç seneden sonra alındı ,kıymetlide. Amma geyikler ürettik yalnız, yazlık ev küçük ama biz çok kalabalık olduğumuz için yazın genelde yatmak için 2 kişiye balkon düşerdi. Diyoruz bu sene öyle derdimiz olmayacak çünkü her gece nöbetleşe 2 kişi gidip kayıkta , motura nöbet tutacak :) Biz böyle şeylere gülüşürken akşam annem Tolgaya telefon açıp müjde verdi. Kayık da almış :) Şimdi diyoruzki kayığı ve motoru denize indirirken hani büyük gemileri indirirken şampanya patlatıp kurdela falan keserler ya alkışlar eşliğinde , bizde öyle indirelim diye geyiklere başladık. Annemde dua ediyor, işallah yazlıkta komşular daha gelmemiş olur diye , görmemişler misali .
Neyse işte böyle değişik muhabbetler ediyoruz bu aralar evde. Aman en kötü günümüz böyle olsun.
Tolganın okulundan sene başında hafta sonları yazılar geliyordu, çocuklarla iletişim, ne oyunlar oynanır, aile tutumları falan diye dergi tarzı fotokopiler. Onlardan birinde, çocuğunuza mektup yazıp, okuluna gönderin diye bir yazı ilgimi çekti ve hep aklımdaydı. Düşünsenize çocuğunuz okulda ummadığı bir anda mektubun var diyecekler, ve o mektubu öğretmeni okuduğunda annesinin duygularını öğrenecek. Tabi bide şu var, zamane çocukları belli olmaz, mektubu nasıl karşılar, diğer arkadaşları içinde okunduğunda o çocuklar üzülürmü , onlarada gelsin istermi, gerçi belki daha o zamanlarda değiliz ama bazı çocuklar vardır arkadaşlarının yanında anne ve babalarının ilgisinden rahatsız olurlar v.s. gibi de düşündüm. Bide çocukların evdeki psikolojileri ve davranışları okuldakiyle hiç uyuşmuyor. Mesela Tolga, evde bir o kadar inatçı, miz mız , ağlak olmasına rağmen okulda tam tersi olduğunu söylüyor öğretmeni. Ben önce öğretmenini aradım, böyle bişey yapacağımı söyledim, oda çok güzel olur, sınıfta ben ayarlarım nasıl okuyacağımı dedi ama bu konuşma aramızda taa dönem başı oldu. Geçen günlerde oturdum oğluşa yazdım mektup, ve postaladım. Dün elinde zarfı ile geldi. Çok şaşırmış. Ne yaptın beğendinmi, hoşuna gittimi yazdıklarım dedim. Evet çok güzeldi gözlerimden yaş geldi dedi. Canım bebeğim benim duygulanmış, hoşuna gitmiş çok beğenmiş,mutlu olmuş. Bugünde öğretmeniyle konuştum, çok güzel oldu, çok şaşırdı, yanıma çağırıp okudum , çok değişikti dedi. Tabi onun gözlerinin yaşarması benim ağlamama sebep olsada koca gece duygusal anlar yaşadık oğluşla, babamızında şehir dışında olmasından birbirimize sarılıp uyuduk gece.
İşte böyle , tavsiye ederim herkese.

Bilgisayarın başına oturmadan ya sıradan geçen bir hafta oldu, ne yazayım şimdi sayfama dedim ama laf lafı açıyor gibi oldu ve bisürü yazdım yine. Geçen yazımda bana yorumlar yazıp her ailede yaşadığım şeylerin olağan olduğunu bana gösteren ve gerçekten destek olan herkesi öperim bol bol...