İYİMİ OLDUKİ ? BİLEMEDİM BEN ŞİMDİ...

Geçmedi daha şu KASIM , geçecek işallah, hatta bugün en kötü günü ...
Sabah arkadaşım geldi büroya , 3 yaşında kızı var, anaokulunda ilk senesi, heyecanla dedi ki ;
- Bugün öğretmenler günü, kızım heyecanlandı, çiçek aldık ilk öğretmenine.
Ne güzel dedim, ben unutmuşum , aslında ben 8 senedir unutuyorum bu günü. Çünkü ben 8 sene önce bu gün babamı toprağa verdim.
Çok üzüldü arkadaşım, bende üzüldüm aslında onu üzdüğüm için , ama yok işte oldu bikere...

Bu bahsettiğim arkadaşım varya , benim 12 yıllık iş hayatımda şöyle kafamın uyuştuğu, her şeyi paylaşabildiğim bir arkadaş. Hatta , geçen gün konuşurken , annesinin ve teyzemin çok samimi arkadaş olduklarını öğrendik :) Çok büyük tesadüf ama zaten çok iyi anlaştığımızdanda belli dedik, geçmişimiz varmış bizim :) Ben ilk 8 sene bir do.ğalgaz firmasında, son 4 senedirde bir mü.hendislik firmasında çalıştığımdan tek bayan ben oldum. Diğer firmada gelen bir kaç bayan oldu ama onlarında yaşları bayağı bir küçüktü, ne kadar iyi anlaşsamda mutlaka bir yerden bu yaş farkı belli etti kendini. Ama gerçekten kendime iyi bir iş arkadaşı buldum derken şimdi onu kaybediyorum. Neden mi ? Çünkü bizim şirket kapanıyor....

Hani son zamanlarda diyordum ya , ammaann bıktım çalışmaktan , offf bişey olsada çıksam işden, evde otursam diye . Ahanda işte bitti şimdi , çıkıyorum bu hafta sonu. Son 15 gündür az çok biliyordum aslında biteceğini, arkadaşlarla sürekli görüşülüyor, onlar kendine iş falan bakıyorlardı , ama bana bir şey denmediği için bende ses etmiyorum. Hatta bu kapanışın yılbaşını bulacağını hatta belki geçeceğini bile düşünüyordum. Takii geçen Cuma ya kadar.

Cuma günü benide görüşmeye çağırdı , artık bu işi yapamayacağını , yorulduğunu , kapatacağını söyledi. Ne zaman dedim, bu ay sonu yada bayramda el sıkışmak istediğini belirtti . Aslında diyordum ya hani haberim vardı kapanacağından diye, ve benimle konuşana dek hep gırgıra aldım, hatta madem öyle konuşsa,çıkışımı verse bir an evvelde , bende bir kaç ay evde oturup dinlensem deyip durdum, ama Cuma gecesi konuşunca kendimi çok kötü hissettim. Sonuçta şu en az bir kaç sene çalışma lazım benim ve burası , bildiğim yer , bildiğim insanlar , iş kendi işim gibiydi. 4 sene , azda değil. Topu topu son zamanlar 3 kişiydik çalışan, az olduğumuz içinde öyle aramızda hır gür yokdu, herkesin işi ayrı, herkes işinde gücündeydi. Neyse sağlık olsun, yapacak birşey yok, bende madem öyle, bende bu hafta sonu ayrılıcam, bari evde bayram temizliğimi yaparım dime ama :)

Benim işe girdiğimde burada Teknik müdür konumunda bir bey vardı, hatta yazılarımdada bahsetmiştim, patron onunla konuşmadan beni işe almamıştı. İşte bu bey geçen sene askere gitti ve dönüşünde şirket ona çıkış verdi. Oda beni 2-3 gün önce aradı ve kendine işyeri açmayı düşündüğünü ve benimde buradaki görevim bitince mutlaka benimle görüşmek istediğini söyledi, yani Allah bir kapıyı kapatıyor, diğerini açıyor çok şükür. Yarın da Tolga yı dişçiye götüreceğim , zaten patron geçen konuşurken bu hafta benim onun gözünde izinli sayıldığımı söyledi, yeni iş bakmam için. Bende dişçiden sonra gidip iş görüşmemi yapacağım, bakalım hayırlısı :) İşallah arada şöyle bir kaç hafta ara verilirde azıcık evimde dinlenirim.
Aslında bu iş olmasaydı eğer , eşimin yanına da gitmeyi düşünüyordum, yanındaki kız hamile ve işden ayrılacak yakında tekrarda çalışmayacakmış. Bakalım öbür iş olmassa böylede bir seçeneğim var.

İştee benden haberler şimdilik bu kadar ...